Vefarinn mikli

Skoðið endilega bloggið hans Gísla sem er með tengil hér til vinstri

Ó Kínamúr, ó Kínamúr

Í gær héldum við 18 manns í útilegu á Kínamúrnum. Það tók þrjá tíma að keyra upp að Múrnum í stað rúmlega eins, þar sem alltof margir helltu sér í bjórdrykkjuna sem þýddi endalaus pissustopp. Drykkjufólkið fékk það í hausinn um leið og við byrjuðum að labba þar sem að það var eins og hálfstíma ganga upp fjallið og að Múrnum. Múrinn er alltaf byggður uppá toppnum svo við vissum hvert átti að stefna. Upp fóru 18 svefnpokar, tjöld, matur og kassar af bjór. Eftir um eins og háls tíma göngu var orðið dimmt og við notuðum þrjú vasaljós til að komast áfram. Fólk vældi svo mikið yfir þungu dóti að plús að ég bar nánast allan matinn okkar stelpnanna og 4lítra af vatni þá bar ég þrjá svefnpoka og tvö tjöld. Eins og hálfs tíma gangan reyndist vera þriggja tíma ganga. Þegar upp á Múrinn var komið grilluðum við í myrkrinu. Hópurinn skiptist uppí tvennt og einn hópurinn svaf á einum stallinum og hinn hópurinn á öðrum. Við nenntum fæst að tjalda svo við sváfum undir berum himni. Skýin fóru, svo við sáum bæði tungl og stjörnur. Við vöknuðum klukkan sjö og ég hljóp uppí næsta turn. Þýsku strákarnir þorðu ekki eða vildu klifra upp brattasta hlutann svo ég fór ein uppá toppinn. Útsýnið hefði verið frábært ef ekki væri þoka. Um níuleytið hlupum við styttri leið niður af Múrnum og fengum bíla úr nágrenninu til að skutla okkur á næstu rútustöð. Þaðan var okkur skutlað í skólann.

  

Frá Kínverjalandi er lítið að frétta. Fyrsta vikan í skólanum er búin og ég er búin að fara í heimsókn í sendiráðið og í tvo kínversku tíma. Hlutirnir eiga enn eftir að falla í rútínu en það lítur út fyrir að ég reyni að nota vikuna eins vel og ég get og reyna svo að fara í stuttar ferðir um helgar.

 

Dönsku stelpurnar tvær sem ég bý með eru frábærar. Við erum allar mjög ólíkar en við höfum svipaðar hugmyndir og gildi. Við borðum mikið af kínverskum mat og ávöxtum, borðum ódýrt í skólanum og reynum að nýta tímann vel. Við erum mikið í sömu kúrsunum í skólanum og erum reyndar mikið saman. Það á líklega eftir að breytast þar sem við smellum misvel við fólk og höfum mismikla orku fyrir ýmiss konar hluti.

 

Heit máltíð í matsölunni í skólanum kostar um 80 krónur íslenskar.

Fyrstu Kínafréttirnar

Í dag er mánudagur og ég hef verið á vappinu um Peking í fimm daga. Tíminn er strax farinn að fjúka og mig er farið að lengja í að læra kínversku. Ég nota þau fáu orð sem ég kann óspart; halló, takk, þjónn, já, nei takk, bjór, Ísland og nokkrar tölur. Tíminn hefur farið í að líta í kringum sig, finna íbúð, skrá sig í landið, reyna að redda interneti og svo framvegis. Allt tekur að sjálfsögðu mikinn tíma.  Flestar vinnur eru unnar af of mörgum Kínverjum en ekki þær tímafrekustu. Í morgun reyndi ég að redda miða til að sjá Sonju keppa í sundi á ólympíuleikunum, sem tókst ekki. Ég ætla samt að reyna að sjá einhverja af hinum íslensku keppendunum keppa.

Ferðin til Peking gekk mjög vel. Gísli reyndist fyrsta flokks ferðafélagi og félagsskapurinn gerði langa ferðalagið aðeins styttra. Við byrjuðum á að fara heim til Gísla, þar sem misvel var tekið á móti honum. Móttöku konurnar voru alveg vissar um að við værum ekki í réttri byggingu þegar við æddum inní híbýli kennara á háskólasvæðinu hans. Sama dag hitti ég Lauru, aðra af dönsku stelpunum tveimur sem ég ætla að búa með og við kíktum á tvær íbúðir. Sú valdna er ekki sú fallegasta sem hefur sést, en er fimm mínútur frá skólanum okkar. Við fluttum inn daginn eftir.

Þrátt fyrir mikið stúss síðustu daga fór ég í vínsmökkun á fansí hóteli og út að borða á kórenskan stað með þremur Dönum og Svía á föstudaginn, dagsferðalag með Spánverja, Hollendingi og Svía á laugardaginn og fata- og matarmarkað í gær með stelpunum sem ég bý með.    

Í dag var baðherbergið tekið í gegn, skrásetningarstúss og internetkall en er nú á leið að hitta Gísla og félaga hans.

kveðjur frá Peking

Védís 

6 dagar í Ísland

Ég get ekki verið annað en ánægð að ég sé á leið til Íslands, danska krónan er nú 17,128 krónur.  Peningarnir mínir spænast upp.

Kína verður vonandi ódýrara, en ég er komin með óvæntan ferðafélaga til Peking. 

Annars er skt. Hans aften í kvöld og síðasta prófið á fimmtudaginn.

Ég kem svo fljúgandi á sunnudagskvöldið. 

 

Hver er á myndinni?

Það gerist ekki oft að ég og Halla þekkjum okkur ekki í sundur..

Ragga, Sigrún, Steini, ég og Halla höldum að þetta sé Halla en Elín Björk og Rán veðja á mig..  

17.júní

gleðilegan 17. júní

það er smá sól, aðeins öðuvísi en í fyrra

 

sólin farin

Sólin er farin og ég kláraði mestu törnina í gær. Núna er bara eitt próf eftir, sem ég fer í þann 26.júní. Prófið mitt í International Organization, Strategy and Management gekk allt í lagi, ég brillera aldrei í munnlegum prófum þrátt fyrir að ég komi prófdómurum yfirleitt til að hlæja og halda góðri stemningu.

Ég er orðin þreytt á að vera í verkfalli í vinnunni. Ég sakna alla sætu krakkanna sem skilja ekki af hverju ég kann ekki textan við dönsk barnalög og spurja mig 15 sinnum á dag hvað ég heiti eiginlega. Mér finnst ömurlegt að hafa fengið þessa fínu vinnu og svo er bara verkfall meira en helminginn af tímanum sem ég gat unnið. Ég vona allaveganna að það sé ennþá verkfall, en ekki bara góð afsökun til að hringja ekki í mig.

Það eru skrítnar tilfinningar í maganum þegar það nálgast að fara til Íslands, ég er að fara burt í sjö mánuði og næst þegar ég kem hingað verð ég búin að gera svo ótrúlega margt.

Þumalputtinn minn er í skrítnum ham þessa dagana. Mér tókst að brjóta nöglina mína þvert í tvennt, og lærði að það blæðir rosalega mikið úr puttum. Puttinn er að fara í gegnum alls kyns ferla, núna er hann farinn að flagna og harðna. Ég set ekki mynd af puttanum mínum svo mamma mín geti lesið bloggið.

 

Tímamet í lærdómi

Í gær var 25 stiga hiti og sól og mér tókst að setja persónlegt met í lærdómi. Þrátt fyrir að ég hafi oft verið ansi stressuð fyrir próf, þá held ég bara að ég hafi aldrei lært jafn stanslaust og ég gerði í gær.

Ég mætti í skólann klukkan níu og dreif mig eins og ég gat að klára hluta af verkefninu sem ég þurfti að vera búin með fyrir klukkan 2. Þá komu stelpurnar og við unnum hörðum höndum í að fá allt til að passa saman til klukkan 6. Ég hljóp heim, hitaði mér kaffi, borðaði pítsuafganga og fór aftur í skólann. Þar sat ég til klukkan korter í 1. Samanlegt var ég í pásu svona í hálftíma.

Þá má segja að ég njóti sumarhitans.

En svona eru dagarnir búnir að einkennast undanfarið. Á þriðjudaginn skila ég hópverkefni sem gildir eitt og sér ( + munnlegt próf úr verkefninu) 15ECTS eða 7,5 einingar.

Við erum með ástralskan leiðbeinanda í verkefninu sem leiðir okkur áfram en við höfum þó bara hitt hann þrisvar. Efni verkefnisins eru að stórum hluta hans hugmynd, sem við unnum svo áfram með. Hann hrósar drögum verkefnisins fram og til baka, en þó aðallega hvað hugmyndin sé frumleg.

Verkefnið okkar snýst um að greina hvað fyrirtæki gera þegar þau horfast í augu við krísur eða óöryggi á mörkuðum. Við tökum kall sem heitir Podolny og notum hugmyndir hans um hvernig staða og orðspor hafi áhrif á aðgerðir fyrirtækja. Allar aðgerðir fara eftir hvaða gerð óöryggis varan er greind, eru neytendur óöryggir um gæði vörunnar eða er framleiðandi óöruggur í hvernig hann á að framleiða bestu vöruna fyrir markaðinn. 

Við skoðum fjögur dæmi um krísur eða kreppur fyrirtækja og skoðum hvernig þau bregðast við.

Fyrsta dæmið er um ástralskan lambaútflutning. Árið 1999 ákváðu Bandaríkin að setja kvótatoll á lambainnflutnig þar sem þarlendir framleiðendur óttuðust samkeppnina. Ástralskir lambaframleiðendur brugðust svo við að setja á fót innlenda auglýsingaherferð sem snérist um gæði vörunnar og var þar spilað á þjóðerniskennd Ástrala. 'We Love our Lamb' herferðin tókst að auka neyslu lambakjöts til mikilla muna.

Annað dæmi er um frönsk vín sem voru boycottuð þegar Frakkland neitaði þáttöku í Íraksstríðinu. Frakkar brugðust ekki við og hefur sala franskra vína í raun hrakað undanfarið, þótt það sé nú ekki allt í tengslum við þetta atvik.

Þriðja dæmið er um Múhammeð deiluna í Danmörku, hvernig viðbrögð mjólkurfyrirtækisins Arla voru. Þau reyndu að slíta huglæg tengsl fyrirtæki síns við Danmörku til þess að minnka pólitíks áhrif á sölu mjólkurafurða.

Fjórða dæmið er líka ástralskt og er um kindaútflutning til Sádí Arabíu. Þúsundir kinda voru fluttar lifandi frá Ástralíu til Sádí Arabíu þar sem Sádar vildu slátra kindunum sjálfir af trúarlegum ástæðum. Þegar kom að því að færa kindurnar í höfn, gáfu sádar ekki leyfi fyrir farminum, þar sem hluti kindanna var greindur með kindasjúkdóm 'scabby mouth'. Áströlsk stjórnvöld reyndu að finna lausn á málinu.

 Dæmin notum við til að skoða hvernig fyrirtæki bregaðst við og hvað eru stórir áhrifavaldar á aðgerðir þeirra. Við bætum við kenningum til að útskýra viðbrögðin, þjóðkenni (national identity) og orðspor, skilgreint á huglægari hátt. Þannig reynum við að skoða hvort við finnum reglu í aðgerðum fyrirtækja og hvað þau ættu helst að gera til að draga úr áhrifum óöryggis á markaði.

All þetta á að taka 45 blaðsíður, svo þetta hefur verið býsna mikið verk en skemmtilegt.

Það verður spennandi að fá viðbrögð leiðbeinandands okkar sem ætlar að lesa það sem komið er fyrir annað kvöld.

Þetta er líklega fyrsta og síðasta skiptið sem ég skrifa svo ýtarlega um verkefni.  

Draumar

Það er alltaf hægt að spá og spekúlera um drauma, hvað þeir þýða, hvort þeir þýði eitthvað og hvort það skipti máli hvenær maður dreymir þá. Sumir segja að draumar leyfi ímyndunaraflinu að flæða og flest það sem maður dreymir er eitthvað sem manni langar til eða óttast. Í fyrra dreymdi mig svo furðulegan draum að ég lagði hann fyrir nokkra. Mig dreymdi að ég væri með pínu litla kind og pínulítinn snák í kassa og ég vissi að ég átti að passa þá. Svo man ég þetta ekki alveg núna en ég týndi kindinni og ég var svo hrædd um (frekar en að það gerðist) að snákurinn hafði borðað kindina. Ég man eiginlega best eftir því að hvað mér leið illa yfir að hafa ekki getað passað kindina betur.  Ég gat með engu móti séð hver ástæðan væri fyrir því að dreyma þetta.

Núna var ég akkurat að muna hvað mig dreymdi í nótt og hlæ og hlæ því ég skil ekki hvað ég hafi verið að gera á Grænlandi og af hverju í ósköpunum ég ætlaði að synda heim til Íslands. Ég man að ég var í  húsi sem var frekar líkt húsinu í Þverásnum og var að taka til dótið mitt áður en ég myndi synda af stað. Við vorum nokkur sem ætluðum að synda samferða, og ég var að drífa mig svo ég myndi ekki missa af þeim. Ég man að það var umræða hvort það mætti synda í kjól en man að það var nauðsynlegt að synda í ullarsokkum. 

tax free

ég hló mjög mikið þegar ég sá að tax free skiltið á K astrup var á íslensku. það eru greinilega bara Íslendingar sem nýta sér tax free í Danmörku